André Beckerman (45) mag inmiddels tot de veteranen van het VOM-docentenkorps worden gerekend. In 1990 werd hij door de VOM benaderd om de cursus poedercoaten te gaan doceren, als opvolger van pionier Van den Biggelaar die de cursus tien jaar had gegeven. In die tijd bestond de cursus nog uit één serie van zo’n zestien tot achttien bijeenkomsten op basis van een dik boek. Cursusleider en cursisten kwamen plenair bij elkaar in Utrecht, Zwolle en Tilburg.
Door de snelle ontwikkelingen in het relatief nieuwe vak heeft Beckerman de cursus in 1993 volledig gemoderniseerd en herschreven. “Bewust liet ik daarbij voor de objectiviteit een aantal partijen meelezen: onder meer de Technische Commissie van de VOM en mensen van Teodur en Sigma. Beide firma’s hadden hun poederproductie toen nog in Nederland. Inmiddels is in ons land – van oudsher toch een verfland bij uitstek – geen enkele poederproducent meer gevestigd.” Die twee bedrijven waren voor de cursus overigens ook een prachtig en leerzaam ‘uitstapje’. “We hadden altijd twee excursies: één naar een poederproducent, dus Teodur in Breda óf Sigma in Amsterdam, en één naar een applicatiespecialist, zoals Wagner of Emotech. De cursisten mochten altijd zelf kiezen en vonden het prachtig.”
avontuur in duitsland
Beckerman is oprichter, eigenaar en directeur van Ganzlin Beschichtungspulver GmbH, gevestigd in het gelijknamige Duitse dorp tussen Hamburg en Berlijn. Direct na de havo ging hij in militaire dienst en vervolgens kwam hij in maart 1985 terecht in de poedercoating. DSM had in die jaren zeven poedercoatingfabrieken in Europa, die in januari 1992 aan Akzo verkocht werden. Na het behalen van een HTS-propedeuse Bedrijfskunde in Den Haag en een carrière bij DSM, later Akzo, besloot hij in 1993 voor zichzelf te beginnen. Waarom in Duitsland en waarom dáár? “Voorheen waren er gunstige investeringsregelingen voor Noord-Nederland, zoals de WIR en de IPR, maar in de jaren ’90 was dat een aflopende zaak. Voor mij was het toen veel gunstiger om naar Duitsland uit te wijken, overigens ook om markttechnische redenen. In het zuiden waren genoeg poederproducenten gevestigd, maar in de noordoostelijke hoek lag nog een gat in de markt. Bovendien heb ik bewust gekozen voor een plattelandslocatie. Daar kunnen de mensen zich veel meer met een bedrijf identificeren dan in een stedelijke setting, die veel internationaler maar ook anoniemer is.” Zijn bedrijf heeft inmiddels 62 mensen in dienst en kent een productie van 3 miljoen kilo per jaar. Ruim driekwart daarvan is voor de Duitse markt en bijna 25% voor de export, met name naar Nederland door het moederbedrijf Zandleven Coatings uit Leeuwarden. Ganzlin levert niet alleen hoogwaardig coatingpoeder aan zijn klanten, maar biedt hun ook uitvoerige applicatietests in het eigen laboratorium. Het management kent geen tussenlagen, om in oppervlaktetechnische beeldspraak te blijven. “Ik praat liever zelf met alle mensen dan met een laboratorium- of marketingchef. Dat geldt trouwens ook voor de cursisten binnen de poedercoatbedrijven, zij hebben een grote invloed op de uiteindelijke kwaliteit.”
nominatie vom-borghardt award
Beckerman en Ganzlin werden onlangs genomineerd voor de VOM-Borghardt Award 2009, een prijs die wordt toegekend aan een onderneming, persoon of instantie die de oppervlaktetechniek belangrijke diensten heeft bewezen. André Beckerman dankte zijn nominatie aan een nieuwe, buitenbestendige polyester poedercoating op basis van reactievere harsencombinaties, die bij een lagere temperatuur-tijd-cyclus uitharden. “Wij waren de eersten die daarmee kwamen. Je kan dan met veel minder gasverbruik je poederlak uitmoffelen. Er is een tijdwinst tot 75% te bereiken en er komen ook allerlei “lastige” materialen in beeld, zoals dikwandig staal en uitgassende ondergronden. Ga maar na: het opwarmen van dikke platen tot 190-200 graden is energetisch en tijdeconomisch een kostbare aangelegenheid. Met onze vinding kan al vanaf 140 graden worden gemoffeld.” De nieuwe coating kwam eind 2008 op de markt en wordt inmiddels breed toegepast: op landbouw-machines en in de staalbouw. Maar bijvoorbeeld ook op gasflessen, die hol zijn en daardoor ook langzaam opwarmen.
ieder zijn hobby
Terug naar de VOM-cursussen. In 1995 werd aan de cursus een B-gedeelte toegevoegd, en nog weer later werd de cursus gemoduleerd, aan de hand van twee keer drie blokken: poedercoaten, voorbehandeling en applicaties. Inmiddels is de cursus in niveaus ingedeeld en is het accent verlegd van plenaire bijeenkomsten naar ‘inhouse-trainingen’, veelal bedrijfsspecifieke cursussen. “Van de 150 cursisten kwamen er vroeger 100 naar een centrale leslocatie en leerden er 50 in hun eigen bedrijf. Nu is die verhouding 20-130. Niet iedereen doorloopt nog alle niveaus. En mede door het vertrek van de verfproducenten uit Nederland, zijn de excursies vervangen door audiovisueel materiaal. Dat kan ook vaak niet anders, gezien de beperkte cursustijd die zo economisch mogelijk moet worden benut.” Lange tijd heeft Beckerman de cursus in zijn eentje gegeven. Later kwamen Tonny ter Maten en Rudi van Egten erbij, en inmiddels is het poedercoat-docententeam van de VOM uitgegroeid tot zo’n tien man. Dit is het grootste aantal voor één vakgebied binnen de VOM-opleidingen, gelijke tred houdend met de gestage opmars van deze oppervlaktetechniek in bedrijfsland. Toen hij nog als enige docent poedercoaten optrad, was Beckerman soms drie avonden per week als lesgever actief. “Ieder zijn hobby. Andere mensen gaan in hun vrije tijd naar de Rotary, ik ben veel liever met mijn vak bezig… en applicatietechniek poedercoating is mijn grootste hobby!” Inmiddels heeft hij het zo druk met zijn eigen bedrijf dat hij voor de VOM ‘achter de hand’ wordt gehouden als invaldocent … en als vertaler! (zie onder).
vertaalwerk
“Het leukste vond ik de cursisten, hun oprechte interesse om beter te worden in hun vak, zowel in hun eigen bedrijf als in hun contacten met leveranciers. Met twintig man beginnen én eindigen, dat was mijn streven. Lukte natuurlijk niet altijd, maar de meerderheid kwam toch aan de meet. Het mooist vond ik het als ‘medelanders’ slaagden. Niet zelden had ik cursisten met een Turkse, Marokkaanse of Spaanse achtergrond. En in de jaren negentig kwamen daar de migranten van de Balkanoorlog bij. Tegenwoordig zijn in Nederlandse poedercoatbedrijven – vooral in Brabant – steeds meer mensen uit Oost-Europa, met name Oost-Duitsland werkzaam. Om die reden doe ik tegenwoordig veel vertaalwerk voor de VOM-cursus. Ik zet gedeelten van de lesstof – de examens – om naar het Duits, inmiddels mijn tweede moedertaal.” Beckerman is veel onderweg (“ik zou niets liever willen”) en komt bij Nederlandse klanten nog vaak mensen tegen die van hem cursus hebben gehad. “Als ik de award had gewonnen, had ik hem aan hen opgedragen, want zij zorgen ervoor dat er voortdurend nieuwe ideeën worden gegenereerd!”
cursus poederoaten
De cursus Poedercoaten, ook wel Elektrostatisch Poederlakspuiten (EPS) genoemd, richt zich op de theoretische kennis en praktische vaardigheden binnen de afdeling oppervlaktebehandeling waar poedercoatings verwerkt worden. De cursus is dus zeer geschikt voor alle medewerkers binnen de poedercoatafdeling. Een moderne vorm van werkindeling binnen een poedercoatafdeling is het laten rouleren van medewerkers. Na het volgen van zowel de drie theoretische als de praktische modules kunnen deze medewerkers ingezet worden op de volgende afdelingen: ophangen/afhalen, voorbehandeling, poederapplicatie, kwaliteitscontrole, reparatieafdeling en laboratorium. Voor een compleet overzicht van de inhoud, niveaus, eindtermen en startdata is de cursusbrochure 2009-2010 te downloaden van www.vom.nl. Voor gerichte vragen over een op maat gesneden aanbod is cursuscoördinator Henk van Uden beschikbaar via: uden@VOM.nl.
Januar 2010
deutsch
nederlands
